Schrijver

Duizenden verhalen en gedichten heb ik geschreven, in mijn hoofd. Misschien had ik ze op papier moeten zetten en de wereld in moeten sturen, maar dat heb ik niet gedaan. Jammer? Misschien. Wellicht was het merendeel voor mij interessanter dan voor anderen. Toch heb ik onderhand wel een en ander naar buiten gebracht. Mijn jeugdroman ‘Amerigo’ heeft, te oordelen naar de enthousiaste reacties, veel jonge en oude mensen plezier bezorgd. Met mijn liedjes en gedichten heb ik het publiek heel wat keren geraakt of vermaakt. Het vertalen van liedteksten blijft een spannende uitdaging en het zelf schrijven van gedichten en liederen een wonderlijk genot. Maar ook het schrijven van een serieuze leermodule als ‘Pesten dat pikken we niet’ is iets waar ik met veel voldoening aan terugdenk. Ik ben al tijden bezig met een roman, die waarschijnlijk in drie delen zal verschijnen. Deel 1 is voltooid en heeft alleen nog wat subtiel schaafwerk nodig.

 

Zanger

Met Rens Tienstra treed ik op als PUT & TIEN:

"PUT & TIEN brengen in een uitbundige show vrolijke en hilarische liedjes van de onlangs op 95-jarige leeftijd overleden Drs.P en aanverwante geesten, en ook van Put zelf. Terwijl Tien er stevig op los hamert op de zwartwitte toetsen, probeert Put zich zingend door het repertoire te worstelen. Soms wordt daarbij ook het publiek meegesleept in aangrijpende refreinen. Voor eenieder die zijn of haar relatie wil redden of verdiepen door middel van tranentrekkende liedkunst en vrolijkheid is dit optreden een absolute ‘must’."

Bekijk & boek

Fotograaf

 

In de niet-westerse landen had ik mijn schilderkist bij me, maar ik heb hem zelden gebruikt. Schilderingen bleken aantrekkelijke, maar oppervlakkige afbeeldingen, kleurrijke notities van exotische vormen, waaraan naar mijn smaak teveel de inhoud ontbrak. Met film en fotografie kon ik dieper ingaan op het wezen van de culturen waarin ik terechtkwam. De realiteit vangen. Het verhaal achter het beeld vertellen. Haarscherpe, precieze detaillering, beweging, geluiden (helaas geen geur). Het verschil tussen fotografie en schilderen is veel groter dan velen geneigd zijn te denken. Een schilder kan weliswaar zeer realistisch, bijna fotografisch werken en een fotograaf kan schilderachtig vrij en artistiek tekeergaan, maar het verschil tussen beide sferen blijft. Een schilder bouwt zijn beeld gedurende langere tijd streek voor streek op. Een fotograaf werkt met sluitertijden van meestal slechts een fractie van een seconde. Wie dit verschil bewust ervaren heeft, weet hoe groot en wezenlijk het is.

Kees

Noordwijk ZH, 1951. Middelbareschooltijd was weinig opbeurend. De 5-jarige opleiding aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag beviel beter. Getrouwd met Dorine Devilee. Vanaf 1975 volgde ik onofficieel haar studie niet-westerse sociologie en kon zo de cursus etnocinematografie doen aan de Universiteit van Leiden. Tijdens haar doctoraal-onderzoek op Sardinië filmde ik mijn eerste documentaire. Gedurende tien jaren volgde ik haar in het buitenland: Burkina Faso, Thailand en Indonesië. Ik maakte fotoreportages en deed allerlei filmwerk. Geweldige en ook spannende tijd. Zoon Joris werd in 1984 geboren. Sinds 1993 wonen we weer in Nederland. Mijn beroep: beeldend kunstenaar. Ik schilder, schrijf, dicht, fotografeer en geef schilderles. Als amateur zing en dirigeer ik. Met Rens Tienstra treed ik op als ‘Put & Tien’ met liederen van Drs P en van wat anderen en van mezelf.